Zaparowane okna zazwyczaj nie oznaczają wady. Para na zewnętrznej stronie szyby świadczy najczęściej o dobrej izolacyjności. Jeśli osadza się od wewnątrz, przyczyną jest zwykle zbyt wysoka wilgotność lub niewystarczająca wentylacja. Wilgoć między szybami oznacza natomiast rozszczelnienie pakietu szybowego.
Gdzie osadza się para?
| Lokalizacja | Co to oznacza? | Co robić? |
|---|---|---|
| Na zewnętrznej stronie szyby | Najczęściej prawidłowa izolacja termiczna. Zewnętrzna tafla pozostaje chłodna, więc wilgoć z powietrza może się na niej skraplać. | Nie trzeba podejmować żadnych działań. |
| Na wewnętrznej stronie szyby | W pomieszczeniu jest za dużo wilgoci, powietrze słabo krąży albo szyba jest mocno wychłodzona. | Wietrzyć, poprawić wentylację i ograniczyć źródła wilgoci. |
| Między szybami | Prawdopodobne rozszczelnienie pakietu szybowego i utrata jego właściwości izolacyjnych. | Zlecić ocenę i zwykle wymienić pakiet szybowy. |
Dlaczego okna parują od wewnątrz?
Za parowanie odpowiada kondensacja pary wodnej. Ciepłe i wilgotne powietrze z pomieszczenia styka się z chłodniejszą szybą. Gdy jego temperatura spadnie do tak zwanego punktu rosy, para zmienia się w krople wody widoczne na szkle.
Zimą różnica temperatur między wnętrzem a otoczeniem jest większa, dlatego problem często pojawia się rano, po nocy. Sytuację pogarsza wysoka wilgotność względna. Jej poziom można sprawdzić za pomocą higrometru. W wielu mieszkaniach pomocne jest utrzymywanie wartości w przybliżeniu 40–60%, choć właściwy poziom zależy także od temperatury i warunków budynku.
Najczęstsze źródła wilgoci w domu to:
- gotowanie bez włączonego okapu lub bez przykrywania garnków,
- kąpiel i suszenie ręczników w łazience,
- suszenie prania w pokoju,
- oddychanie mieszkańców i większa liczba roślin w małym pomieszczeniu.
Znaczenie ma też położenie okna. Szyby od strony północnej, słabiej ogrzewane przez słońce, mogą częściej pokrywać się rosą. W nowych, bardzo szczelnych budynkach problem bywa widoczny szczególnie wtedy, gdy wentylacja nie usuwa wilgotnego powietrza.
Co zrobić, żeby okna nie parowały?
Najpierw trzeba usunąć wilgoć z pomieszczenia, a dopiero później sięgać po preparaty nakładane na szybę. Zastosuj następujące działania:
- Wietrz krótko i intensywnie. Zimą przed otwarciem okna zakręć grzejnik, otwórz skrzydło na oścież na kilka minut, a następnie zamknij je i ponownie włącz ogrzewanie. Takie wietrzenie szybko wymienia wilgotne powietrze bez długiego wychładzania ścian i wyposażenia.
- Nie zostawiaj zimą okna uchylonego przez wiele godzin. Stała szczelina może wychładzać okolice okna i zwiększać zużycie energii. Lepsze jest regularne, pełne otwarcie albo kontrolowana mikrowentylacja.
- Korzystaj z nawiewników okiennych. Doprowadzają świeże powietrze przy zamkniętym oknie. Dostępne są modele higrosterowane, ciśnieniowe i sterowane ręcznie. Jeśli w mieszkaniu zamontowano nawiewniki, nie zasłaniaj ich meblami ani ciężkimi zasłonami.
- Sprawdź mikrowentylację. Ta funkcja zmniejsza docisk skrzydła do ramy i umożliwia niewielką wymianę powietrza. Nie zastępuje jednak intensywnego wietrzenia przy dużej wilgotności.
- Odprowadzaj parę u źródła. Włączaj okap podczas gotowania, uruchamiaj wyciąg po kąpieli i pozostawiaj działającą wentylację jeszcze przez pewien czas po zakończeniu tych czynności.
- Susz pranie poza pokojem, jeśli to możliwe. Gdy musi schnąć w mieszkaniu, wybierz pomieszczenie z działającą wentylacją i zamknij drzwi, aby wilgoć nie rozchodziła się po całym domu.
- Zapewnij cyrkulację przy szybie. Nie zasłaniaj grzejników meblami, szerokim parapetem ani szczelną zabudową. Gęste rolety wewnętrzne opuszczone tuż przy szybie również mogą ograniczać przepływ ciepłego powietrza.
- Utrzymuj możliwie stałą temperaturę. Duże wahania temperatury sprzyjają wychładzaniu szyb. Przy utrzymującej się wysokiej wilgotności pomocny może być osuszacz powietrza.
Skroploną wodę z dolnej części szyby warto wycierać na bieżąco. Długotrwała wilgoć może uszkadzać uszczelki, zawilgacać okolice ramy i sprzyjać rozwojowi pleśni.
Domowe sposoby na zaparowane szyby
Preparaty nakładane na szkło mogą ograniczyć przywieranie kropelek, ale działają doraźnie. Nie zastąpią sprawnej wentylacji ani obniżenia wilgotności. Możesz wypróbować:
- roztwór gliceryny – cienką warstwę nanieś na czystą szybę i wypoleruj miękką ściereczką,
- piankę do golenia – niewielką ilość rozprowadź, a następnie dokładnie usuń, aby nie pozostawić smug,
- preparat antypara do szyb – stosuj zgodnie z instrukcją producenta i sprawdź wcześniej, czy nadaje się do danego rodzaju szkła,
- płyn do spryskiwaczy – wybieraj wyłącznie środki przeznaczone do powierzchni, z którymi mają kontakt domownicy, i nie mieszaj ich z innymi preparatami.
Takie metody maskują objaw. Jeżeli po ich zastosowaniu szyba nadal regularnie moknie, wróć do kontroli wilgotności, wentylacji i temperatury.
Para między szybami – kiedy potrzebna jest wymiana?
Jeśli wilgoć znajduje się wewnątrz pakietu szybowego, nie da się jej usunąć zwykłym myciem. Taki objaw wskazuje na rozszczelnienie pakietu szybowego. Przestrzeń między taflami przestaje właściwie izolować, a ewentualne zacieki pozostają niedostępne od strony pomieszczenia.
W tej sytuacji potrzebna jest ocena stanu okna i zwykle wymiana samego pakietu szybowego, a niekoniecznie całej stolarki. Jeśli okno jest objęte gwarancją, warto zgłosić problem sprzedawcy lub producentowi.
Najprostsza zasada jest więc taka: zewnętrzna rosa zwykle nie wymaga naprawy, para od wewnątrz sygnalizuje potrzebę poprawy wentylacji i kontroli wilgotności, a zamglenie między szybami oznacza usterkę pakietu.
