Szerokość zasłon oblicza się na podstawie długości karnisza, a nie samego okna. Zmierz karnisz, pomnóż jego długość przez współczynnik marszczenia i dodaj zapas na wykończenie boków. Najczęściej stosuje się mnożnik od 1,5 do 2,5.
Jak prawidłowo zmierzyć karnisz?
Karnisz powinien wystawać poza wnękę okienną, zwykle o około 10–15 cm z każdej strony. Dzięki temu po rozsunięciu zasłony nie zasłaniają części szyby, a po zasunięciu mogą przykryć całą szerokość okna.
Pomiar wykonaj dopiero wtedy, gdy karnisz lub szyna są zamontowane. Zmierz odległość od jednego końca drążka do drugiego, bez uwzględniania ozdobnych zakończeń, jeśli nie znajdują się one w części, po której przesuwa się tkanina. Kolejne etapy wyglądają następująco:
- Zmierz karnisz – sprawdź jego długość od końca do końca części użytkowej.
- Wybierz współczynnik marszczenia – zależy on od sposobu zawieszenia oraz funkcji zasłon.
- Pomnóż długość karnisza przez wybrany mnożnik – otrzymasz łączną szerokość tkaniny przed zmarszczeniem.
- Dodaj zapas na boki – zwykle około 10–20 cm, zależnie od sposobu wykończenia i planowanych zakładek.
Liczenie szerokości wyłącznie na podstawie okna jest częstym błędem. Jeśli karnisz ma 200 cm, to właśnie 200 cm stanowi bazę obliczeń, nawet gdy sama wnęka okienna jest węższa.
Jaki mnożnik marszczenia wybrać?
Mnożnik określa, ile tkaniny potrzeba, aby zasłony po zawieszeniu utworzyły odpowiednie fale lub fałdy. Podane wartości dotyczą łącznej szerokości materiału na całe okno, czyli na oba skrzydła zasłony.
| Rodzaj zawieszenia | Współczynnik marszczenia | Efekt wizualny |
|---|---|---|
| Taśma marszcząca – delikatne marszczenie | 1,5 | Lekkie fale i mniejsza ilość tkaniny |
| Taśma marszcząca – standardowe marszczenie | 2,0 | Równomierne, pełniejsze fałdy |
| Taśma marszcząca – bogate marszczenie | 2,5 | Gęste, wyraźne fałdy |
| Przelotki | około 1,5 | Regularne fale wynikające ze stałego rozstawu kółek |
Taśma marszcząca pozwala częściowo regulować ułożenie materiału za pomocą sznurków. Przy przelotkach rozstaw kółek jest stały, dlatego szerokość trzeba dobrać dokładniej. Po zawieszeniu nie da się już swobodnie zmienić stopnia marszczenia.
W obliczeniach uwzględnij również zapas na obszycie boków. Jeżeli wynik wynosi 400 cm, możesz przygotować około 410–420 cm materiału, zależnie od technologii wykończenia. W przypadku gotowych paneli sprawdź ich szerokość przed zmarszczeniem, a następnie podziel wymaganą szerokość przez szerokość jednego panelu i zaokrąglij wynik w górę.
Dekoracja czy zaciemnianie – jak dopasować szerokość?
Do zasłon pełniących głównie funkcję dekoracyjną często wystarcza mnożnik 1,5. Materiał tworzy wtedy delikatne fale i nie zajmuje dużo miejsca po rozsunięciu.
Jeśli zasłony mają ograniczać dopływ światła lub zapewniać prywatność, lepszy będzie mnożnik 2,0. Przy tkaninach blackout większa ilość materiału ułatwia uzyskanie zakładki na środku, dzięki czemu między skrzydłami nie powstaje wyraźny prześwit. Przy samym mnożniku 1,5 zasłony mogą jedynie stykać się krawędziami.
Rodzaj materiału także wpływa na efekt. Cięższe tkaniny zaciemniające lub welurowe potrzebują miejsca na swobodne fałdy, natomiast lekkie zasłony mogą wyglądać dobrze przy mniejszym marszczeniu. Większy mnożnik oznacza jednak większe zużycie tkaniny i wyższy koszt wykonania.
Przykład obliczenia dla karnisza 200 cm
Załóżmy, że karnisz ma 200 cm, a zasłony będą zawieszone na taśmie marszczącej ze standardowym współczynnikiem 2,0:
200 cm × 2,0 = 400 cm tkaniny
Otrzymane 400 cm to szerokość materiału na oba skrzydła przed zmarszczeniem. Po dodaniu zapasu na obszycie boków warto przygotować około 410–420 cm, zależnie od sposobu wykończenia.
Jeżeli gotowy panel ma 140 cm szerokości, obliczenie wygląda tak:
400 cm ÷ 140 cm = 2,86
Wynik zaokrąglasz w górę, więc potrzebujesz 3 paneli po 140 cm. Łącznie dadzą 420 cm materiału, czyli nieco więcej niż minimalne 400 cm. Przy dwóch równych skrzydłach można zastosować dwa panele o odpowiednio dobranej szerokości albo rozdzielić materiał na dwie części podczas szycia.
Dla tego samego karnisza i przelotek zastosowanie mnożnika 1,5 daje:
200 cm × 1,5 = 300 cm tkaniny
Przy panelach o szerokości 140 cm również potrzebne będą 3 sztuki, ponieważ dwa panele dałyby tylko 280 cm. Nadmiar materiału zapewni wtedy swobodniejsze układanie fal i łatwiejsze domknięcie zasłon.
Najważniejsza zasada
Zacznij od długości karnisza, nie od szerokości okna. Następnie wybierz mnożnik – około 1,5 przy lekkiej dekoracji lub przelotkach, 2,0 przy standardowym marszczeniu na taśmie i do 2,5 przy bogatszych fałdach. Na końcu dolicz zapas na obszycie boków oraz zaokrąglij liczbę gotowych paneli w górę.
