Chcesz, żeby Twój pies miał własny, miękki azyl, a jednocześnie lubisz szyć i przerabiać rzeczy? Z tego tekstu dowiesz się, jak uszyć legowisko dla psa od podstaw. Poznasz też kilka prostych pomysłów na legowisko z recyklingu, bez wielkich kosztów.
Jak zaplanować legowisko dla psa?
Na początku warto odpowiedzieć sobie na proste pytanie: jak Twój pies lubi odpoczywać. Jeden zawija się w kłębek, inny uwielbia się rozciągać, sporo psów kocha wysokie boki, o które mogą oprzeć głowę. Od tego zależy nie tylko rozmiar, ale i kształt legowiska, które uszyjesz. Przy psie o długim grzbiecie lepiej sprawdzi się prostokąt, mały kanapowiec może docenić mniejszy, miękko wypchany „koszyczek”.
Znaczenie ma też miejsce, w którym legowisko stanie. Jeśli ma leżeć w przedpokoju albo na kafelkach, przyda się tkanina wodoodporna na dno i mocniejsze wypełnienie. Do sypialni czy salonu możesz wybrać przyjemny w dotyku welur tapicerski albo minky. Dobrze jest od razu przemyśleć, czy posłanie będziesz prać w całości, czy wolisz system z wyjmowanymi poduchami i zamkami wszytymi w boki.
Jak dobrać wymiary do psa?
Aby dopasować legowisko do wielkości pupila, wystarczy centymetr krawiecki i kilka minut. Połóż psa na podłodze w pozycji, w której najczęściej śpi. Zmierz jego długość od nosa do nasady ogona, a potem dodaj 15–25 cm luzu. To będzie długość wewnętrzna posłania. Szerokość wyznaczysz podobnie, mierząc psa „w poprzek”, od łapy do łapy, i znów dodając minimum 10–15 cm.
Jeśli planujesz legowisko z wysokimi bokami, pamiętaj, że podstawa musi być nieco większa niż odsłonięta przestrzeń w środku. Boki „zjedzą” część powierzchni. W popularnych projektach dla średnich psów często pojawia się format około 60 x 80 cm, dla mniejszych sprawdza się dno zbliżone do 50 x 40 cm. Są to wartości orientacyjne, które możesz swobodnie modyfikować.
Jakie materiały wybrać?
Wygodne legowisko powstaje nie tylko z ładnej tkaniny, ale i z sensownie dobranego wypełnienia. Coraz częściej stosuje się kulkę silikonową albo puch silikonowy, który dobrze trzyma kształt, a jednocześnie łatwo go „rozbić” w dłoniach po praniu. Alternatywą przy mniej wymagających projektach są ścinki materiałów, stare obrusy, polarowe koce albo wypełnienie wyjęte z nielubianych poduch dekoracyjnych.
Na zewnętrzną warstwę świetnie nadaje się welur tapicerski, pikowany welur lub tkanina wodoodporna. Możesz połączyć dwa rodzaje: miękki, drukowany welur na górę oraz ekoskórę albo poliester wodoodporny na dno, które nie będzie ślizgało się po podłodze. W środku przydadzą się surówka bawełniana lub wigofil 50–100 g/m² – z nich uszyjesz poszewki na poduchy z wypełnieniem.
Jak uszyć klasyczne prostokątne legowisko z bokami?
Najpopularniejszy model to legowisko z miękkim dnem i wyższymi bokami, w których pies może się „schować”. Ten typ dobrze sprawdza się zarówno dla małych, jak i średnich psów. Możesz go szyć w wersji prostszej – bez zamków – albo w bardziej rozbudowanej, z wyjmowanymi wkładami i suwakiem schowanym na spodzie.
Jak przygotować wykrój dna?
Pracę zacznij od narysowania prostokąta, który będzie odzwierciedlał przyszłą podstawę posłania. Jeśli chcesz uzyskać efekt łagodniejszych narożników, zaokrąglij je od razu na papierze. Dobrym sposobem jest złożenie formy na pół wzdłuż i wszerz, a następnie ścięcie rogów jednocześnie przez cztery warstwy. Wtedy każde zaokrąglenie ma taki sam kształt.
Na środku każdej krawędzi dna zaznacz punkty kontrolne, które później ułatwią połączenie z bokami: X na dłuższych bokach, Y na krótszych, a w połowie każdego zaokrąglonego narożnika punkt Z. Na końcu dodaj 1 cm naddatku na szwy dookoła i przenieś formę na docelowy materiał – najlepiej na ekoskórę lub tkaninę wodoodporną na dno.
Jak odszyć ściany legowiska?
Wysokość boków możesz dobrać indywidualnie, ale w praktyce często wybiera się wartości w granicach 18–22 cm. W prostszym wariancie wycinasz cztery osobne ściany: dwa dłuższe i dwa krótsze prostokąty. Bardziej zaawansowane szycie zakłada łączenie dłuższego boku z krótszym w jeden element w kształcie „L”, jeśli szerokość tkaniny na to pozwala.
Każdy bok powinien długością odpowiadać fragmentowi krawędzi dna między punktami Z-X-Z lub Z-Y-Z. Narysuj na nich znaczniki w tych samych miejscach co na dnie, dodaj 1 cm naddatku na szwy i wytnij elementy z tkaniny zewnętrznej. Z surówki bawełnianej albo wigofilu przygotuj analogiczne prostokąty, które posłużą za poszewki na wypełnienie boków.
Jak wszyć zamek i listwę?
Jeśli chcesz, żeby legowisko dało się łatwo prać, warto od razu zaplanować zamki. Wygodnym rozwiązaniem są dłuższe suwaki wszyte na środku każdego boku. Do tego potrzebujesz wąskich paseczków tkaniny – listewek – o szerokości około 7 cm i długości o 3 cm większej niż zamek. Na lewej stronie listewek narysuj prostokąt odpowiadający długości zamka i szerokości około 1 cm.
Taśmę suwakową potnij na odcinki nieco dłuższe niż docelowe suwaki, a potem wszyj je w przygotowane listewki. Miejsce zamków zaznacz też na wykrojach boków, tak aby po zszyciu wszystko wypadało po tej stronie, do której masz łatwy dostęp. Przy dnie legowiska obszyj suwak tak, by ostatecznie wypadł po spodniej stronie, a suwnadło można było schować do małej kieszonki.
Jak zszyć całość krok po kroku?
Sam proces szycia warto podzielić na kilka krótkich etapów. Najpierw zszyj ściany między sobą, zawsze prawą stroną do prawej. Po połączeniu boków powstanie długi „pas”, który po zamknięciu stworzy ramę legowiska. W osobnym kroku połącz tę ramę z dnem – również prawą stroną do prawej, dopasowując znaczniki X, Y i Z. Na jednym z boków zostaw odcinek niezszyty, który pozwoli odwrócić całość na prawą stronę.
Kiedy pokrowiec zewnętrzny jest już gotowy, zajmij się wkładami. Z surówki bawełnianej lub wigofilu uszyj poszewki na boki i dno, odrysowując ich kształt od gotowego pokrowca, a następnie wypełnij je kulką silikonową lub mieszanką ścinków oraz silikonowego puchu. Boki możesz wypchać intensywniej, tak aby dawały psu stabilne oparcie, a poduchę zostaw bardziej miękką. Na końcu wsuwasz wkłady do środka i zasuwasz zamki.
Legowisko z wyjmowanymi poduchami pozwala wrzucić sam pokrowiec do pralki, bez ryzyka zniszczenia wypełnienia i przyspiesza schnięcie całego posłania.
Jak uszyć prostą poduchę dla psa?
Nie każdy pies potrzebuje wysokich boków. Sporo zwierzaków świetnie czuje się na zwykłej, grubszej poduszce, przypominającej materacyk. To także dobry wybór, gdy legowisko ma trafić do budy, klatki kennelowej albo do samochodu. Do takiego projektu wystarczy jeden większy prostokąt materiału zewnętrznego i prosty wkład.
Wygodną poduchę możesz przygotować jako część zestawu z legowiskiem albo jako osobny projekt. Wymiary dobierz podobnie jak wcześniej, mierząc psa w ulubionej pozycji do spania. Im bardziej miękka ma być mata, tym większą ilość wypełnienia zaplanuj i tym mocniej wzmocnij szwy.
Jak uszyć prostokątną poduchę?
Na tkaninie narysuj prostokąt o wybranej wielkości i dodaj 1 cm naddatku na szwy. Wytnij dwa identyczne kawałki materiału, złóż je prawymi stronami do siebie i zszyj po obwodzie, zostawiając otwór o długości około 10–15 cm. Następnie wywiń poszewkę na prawą stronę i wypełnij ją kulką silikonową, ścinkami tkanin lub mieszanym wkładem.
Kiedy uznasz, że miękkość jest już wystarczająca, zamknij otwór ręcznie albo na maszynie. Jeśli chcesz, aby poszewkę dało się zdejmować, uszyj dodatkowo wewnętrzną poduchę z surówki bawełnianej, a na zewnętrznej części wszyj zamek. Dobrym rozwiązaniem jest też poduszka z zakładką kopertową na spodzie, dzięki której unikniesz suwaka, a wypełnienie i tak pozostanie na miejscu.
Jak zrobić przeszycia spłaszczające?
W większych poduchach wypełnienie może się przesuwać, tworząc nierówne „górki”. Żeby temu zapobiec, możesz zastosować przeszycia w kilku punktach. Na papierowej formie zaznacz 9 równomiernie rozmieszczonych punktów, przenieś je na materiał i w tych miejscach zrób pionowe przeszycia łączące obie warstwy tkaniny oraz wkład. Poducha stanie się lekko spłaszczona, ale przyjemnie stabilna.
W przypadku bardziej zaawansowanej wersji – z pokrowcem z weluru i wewnętrzną poszewką – przeszycia wykonaj na samym wkładzie. Dzięki temu zewnętrzna część pozostanie gładka, a Ty zyskasz pełną kontrolę nad rozmieszczeniem wypełnienia. To przydaje się zwłaszcza wtedy, gdy wkład szyjesz z wigofilu o wyższej gramaturze.
Jak uszyć legowisko ze starych ubrań i koców?
Recykling tekstyliów to dobry sposób na tanie legowisko i jednocześnie odciążenie szafy. Stary szlafrok z lumpeksu, nienoszona bluza, gruby sweter czy polarowy koc potrafią zamienić się w naprawdę wygodne posłanie. To opcja szczególnie wygodna, gdy szyjesz legowiska dla schroniska lub fundacji i zależy Ci na niskich kosztach.
Najprostszy wariant zakłada stworzenie dużej „poszewki” ze szlafroka albo koca i osobnej poduchy w środku. Taki zestaw łatwo wyprać, a w razie potrzeby możesz wymienić tylko wkład, nie ruszając zewnętrznej warstwy. Świetnie sprawdzają się tu także stare obrusy – często wytrzymałe, a jednocześnie już nieużywane.
Jak przerobić szlafrok na legowisko?
Duży, ciepły szlafrok odcinany na wysokości pach zamieni się w obszerny prostokąt materiału. W pierwszym kroku usuń rękawy i górną część, zostawiając tylko dół szlafroka. Złóż otrzymany prostokąt na pół, prawą stroną do środka. Jeśli materiał jest cienki, wzmocnij warstwę wierzchnią dodatkową tkaniną od lewej strony, przyszywając ją zygzakiem.
Następnie zszyj dwie krawędzie boczne. Trzecia pozostaje otwarta – przez nią wsuniesz gotową poduchę. Całość wywiń na prawą stronę. W osobnym kroku uszyj prostą poduszkę z innych materiałów, wypełniając ją mieszanką ścinków i silikonowej kulki. Gotowy wkład włóż do „pokrowca” ze szlafroka, zawijając jego brzegi do środka, przypnij szpilkami i przeszyj po prawej stronie.
Jeśli w Twojej szafie brakuje szlafroka, możesz wykorzystać także inne rzeczy:
- grubsze bluzy z kapturem lub bez,
- stare swetry i golfy,
- polarowe koce i narzuty,
- bawełniane pledy w dużym rozmiarze.
Przy bluzach czy swetrach wystarczy odciąć rękawy, zaszyć po lewej stronie otwory po nich oraz dekolt, a dół zamknąć dopiero po wsunięciu wypełnienia. Z kolei koce i pledy możesz złożyć na pół lub pociąć na kilka prostokątów, zszyć od lewej strony, zostawiając otwór na wypełnienie. Równie dobrze sprawdzą się formy okrągłe – wystarczy wyciąć koło, zszyć z drugą warstwą i wypełnić tak jak poduszkę.
Jakie wypełnienie z recyklingu się sprawdzi?
Przy projektach „eko” często wykorzystuje się to, co już masz w domu. Świetnie nadają się pocięte na mniejsze kawałki tkaniny z innych szyciowych projektów, resztki dzianin z robienia włóczki t-shirtowej, a także wypełnienie wyjęte z dużych, dekoracyjnych poduch, które tylko zajmują miejsce na kanapie. Ważne, by nie używać pierza – takie wypełnienie w legowiskach dla psów jest mało praktyczne.
Jeśli zależy Ci na bardzo miękkim posłaniu, mieszaj różne rodzaje wkładu. Większe ścinki dawaj bliżej dna, a na wierzch dosypuj kulki silikonowej. Poducha nie musi być wypchana na „kamień”, lepiej, żeby odrobinę się zapadała pod ciężarem psa. Inaczej będzie mu twardo i przestanie tam chętnie leżeć.
Jak uszyć legowisko z wyjmowanymi poduchami?
Bardziej zaawansowane projekty, takie jak legowisko typu Rocco, łączą wygodę psa z wygodą prania. Konstrukcja opiera się na wyjmowanych wewnętrznych poduszkach, które wkładasz do pokrowca zapinanego na suwak od spodu. To dobre rozwiązanie, gdy pies dużo gubi sierść albo często wraca ubrudzony ze spaceru.
W wersjach rozmiarowych S, M i L zmieniają się wymiary dna oraz wysokość boków, ale idea pozostaje ta sama – miękkie wypełnione poduchy tworzą konstrukcję, a zewnętrzny pokrowiec z tkaniny wodoodpornej lub pikowanego weluru zabezpiecza całość i trafia do pralki.
Jak zaprojektować poduszki wewnętrzne?
Wewnętrzne elementy warto kroić z surówki bawełnianej albo wigofilu 100 g. Potrzebujesz osobnych wkładów na boki i na dno. Długości boków dopasuj do wymiarów dna – tak jak przy klasycznym legowisku – a wysokość do docelowej wysokości posłania. Dla rozmiarów zbliżonych do 50 x 40 cm wystarczy około 18–19 cm, duże psy dobrze czują się przy wysokości około 20 cm.
Każdy wkład zaszyj jak prostokątną poduszkę, zostawiając niewielki otwór na wsypanie 2–3 kg kulki silikonowej (dokładna ilość zależy od rozmiaru). Po wypełnieniu zaszyj otwór ręcznie lub na maszynie. Boki wypchaj dość mocno, aby zachowały formę, natomiast środkową poduchę możesz zostawić bardziej sprężystą, aby zapewnić psu komfort.
W tego typu legowisku przydaje się też kilka prostych dodatków:
- kieszonka na spodzie do schowania suwadła zamka,
- wypustka wszyta wokół górnej krawędzi dla wzmocnienia szwu,
- dno z materiału antypoślizgowego,
- zamki wszyte tak, by wypadały od zewnątrz, nie od strony, na której leży pies.
Dzięki temu legowisko wygląda estetycznie, nic nie brzęczy po podłodze, a pies ma gładką, wygodną powierzchnię bez twardych elementów pod łapami. Dobrze przemyślany projekt pozwala też łatwo wymienić pojedynczą poduchę, gdy po latach intensywnego używania wypełnienie się zgniecie.
Rozsądnie uszyte legowisko da się naprawić po czasie: wypierzesz pokrowiec, wszyjesz nowy zamek, wymienisz tylko zużyte wypełnienie, a pies nadal śpi w znajomym miejscu.
Jeśli po pierwszym projekcie złapiesz szyciowego bakcyla, kolejne legowisko możesz przeznaczyć dla lokalnego schroniska albo fundacji. Zwłaszcza zimą taki miękki, uszyty w domu „materac” bywa dla psa czymś więcej niż tylko dodatkiem – to po prostu ciepło pod łapami.
