Nawiewnik w oknie zamkniesz przez przesunięcie suwaka, obrót pokrętła albo naciśnięcie klapki – zależnie od zastosowanego mechanizmu. Czynność trwa kilka sekund, ale nie blokuj dopływu powietrza na długo. Całkowite odcięcie wentylacji sprzyja kondensacji wilgoci, pleśni i zagrzybieniu.
Jak zamknąć nawiewnik?
Najpierw znajdź regulator na wewnętrznej części nawiewnika. Może mieć postać suwaka, pokrętła albo uchylnej klapki. Następnie:
- Sprawdź oznaczenia na obudowie, na przykład symbole otwarcia i zamknięcia.
- Przesuń suwak w stronę pozycji zamkniętej, obróć pokrętło albo dociśnij klapkę.
- Upewnij się, że element zatrzymał się w wybranym położeniu i nie blokuj go taśmą ani folią.
W niektórych nawiewnikach automatycznych ręczna regulacja pozwala jedynie ograniczyć przepływ. Jeżeli mechanizm stawia duży opór, zacina się albo nie reaguje, nie używaj siły. Sposób obsługi może różnić się między modelami.
Jaki typ nawiewnika znajduje się w oknie?
Rodzaj urządzenia można zwykle rozpoznać po sposobie regulacji i oznaczeniach na obudowie:
- Nawiewnik ręczny ma suwak, pokrętło lub klapkę obsługiwaną bezpośrednio przez użytkownika. Ilość dopływającego powietrza zależy od wybranego ustawienia.
- Nawiewnik ciśnieniowy reaguje na różnicę ciśnienia między wnętrzem a otoczeniem. Często ma suwak lub regulator, którym można ograniczyć przepływ.
- Nawiewnik higrosterowany dostosowuje działanie do wilgotności w pomieszczeniu. Przy większej wilgotności zwiększa dopływ powietrza, a przy mniejszej może się przymknąć.
- Nawiewnik akustyczny ma dodatkowe elementy tłumiące hałas, ale jego obsługa również może obejmować klapkę, suwak albo pokrętło.
W modelach higrosterowanych i ciśnieniowych ręczne zamknięcie nie zawsze oznacza całkowite odcięcie przepływu. Szczegóły zależą od konstrukcji konkretnego urządzenia, dlatego przy nietypowym regulatorze najlepiej sprawdzić instrukcję producenta.
Dlaczego nie należy całkowicie zamykać nawiewnika?
Nawiewnik dostarcza powietrze potrzebne do działania wentylacji, zwłaszcza grawitacyjnej. Gdy wszystkie nawiewniki są szczelnie zamknięte, powietrze nie ma skąd napływać, a wymiana w pomieszczeniach może osłabnąć. Para wodna zaczyna wtedy skraplać się na chłodnych powierzchniach, na przykład przy szybach, ościeżach i narożnikach ścian.
Długotrwałe utrzymywanie wysokiej wilgotności zwiększa ryzyko powstawania pleśni i grzybów. Pogarsza też stan wykończenia pomieszczeń oraz komfort oddychania. Z tego powodu nawiewnik powinien pozostać przynajmniej częściowo otwarty podczas normalnej eksploatacji.
Norma PN-B-03430 wraz ze zmianą Az3 wskazuje na potrzebę zachowania minimalnego strumienia powietrza także przy ograniczeniu nawiewu. W praktyce podczas silnej wichury lub wyjątkowo dużego mrozu można na krótko przymknąć nawiewnik, lecz po ustąpieniu trudnych warunków należy przywrócić przepływ.
Nie zaklejaj nawiewnika taśmą, folią ani innym materiałem. Jeśli zimne powietrze napływa zbyt intensywnie mimo prawidłowego ustawienia, przyczyną może być niewłaściwa regulacja albo usterka mechanizmu. Zacinający się regulator powinien sprawdzić serwisant, zamiast być blokowany na stałe.
Najbezpieczniejsze rozwiązanie to ograniczenie nawiewu tylko na czas niekorzystnych warunków pogodowych i pozostawienie minimalnej wymiany powietrza. Dzięki temu zmniejszysz odczuwalny przeciąg, ale nie odetniesz wentylacji potrzebnej do usuwania wilgoci.



